تبلیغات
چهار فصل - یادداشت های روزانه ﻋﺰراﺋﻴﻞ
 
درباره سایت


...::::مکانی برای داشتن لحظاتی بر بار و خاطره انگیز::::...

مدیر سایت : رهــا
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما سطح این وبلاگ در چه حدی هست ؟








آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
چهار فصل
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

ﺷﻨﺒﻪ:
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭ ﻣﺜﻼ‌ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺷﺨﺼﯽ ﺍﻡ ﻭﻟﯽ ﻣﮕﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯿﺬﺍﺭﻥ؟!

ﯾﮑﺸﻨﺒﻪ:
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻋﺼﺎﺑﻢ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺩﺍﺭﯾﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪﻡ.
8753 ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ ، 6893 ﺍﻋﺪﺍﻣﯽ ، 9872 ﺗﺰﺭﯾﻘﯽ ، 44596 ﺍﯾﺪﺯﯼ ، ﻭ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻻ‌ﯼ 145 ﺳﺎﻝ ﺳﻦ ﺭﻭ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﻭﻗﺖ ﻧﺸﻨﺎﺱ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ ... ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﻗﺮﺹ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﺭﻭﺣﺶ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻧﻤﯿﺸﺪ!

ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ:
ﺭﻓﺘﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻭﯾﺰﯾﺖ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﯾﻀﺎ. ﺩﻭﺭ ﺗﺨﺘﺶ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺷﻠﻮﻍ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮﻡ ﺟﻠﻮ. ﻫﻤﻪ ﺭﻭﭘﻮﺵ ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﯾﺎﺩﺩﺍﺷﺖ ﺑﺮﻣﯿﺪﺍﺷﺘﻦ. ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺑﻮﺩ ﺭﺍﻫﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ‌ﯼ ﺳﺮ ﻣﺮﯾﺾ، ﺍﻣﺎ ﺩﯾﺪﻡ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻫﺎﯼ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻦ ﮐﺸﺘﻨﺶ. ﺍﮔﻪ ﺩﯾﺮ ﺗﺮ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﺣﺘﯽ ﺭﻭﺣﺸﻢ ﻧﺎﻗﺺ ﮐﻨﻦ!
ﺍﺯ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺑﺪﻡ ﻧﻤﯿﺎﺩ، ﻭﻟﯽ ﺑﺸﺮﻁ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻗﺒﻼ‌ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﺸﻪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎﺩ ﮐﺴﯽ ﺗﻮ ﺗﺨﺼﺼﻢ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﮐﻨﻪ.

ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ:
ﻣﺎﺩﺭﻩ ﺑﺎ ﺩﻭﺗﺎ ﺑﭽﻪ ﺍﺵ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻦ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﺭﺩ ﺷﻦ. ﺍﻭﻝ ﺩﺳﺖ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻢ، ﺍﻣﺎ ﺩﯾﺪﻡ ﺍﻭﻥ ﯾﮑﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﻧﯿﮕﺎﻡ ﻣﯿﮑﻨﻪ.
ﺩﺳﺖ ﺍﻭﻥ ﯾﮑﯽ ﺭﻭ ﻫﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ، ﺍﻣﺎ ﺩﯾﺪﻡ ﺑﺎﺯ ﻣﺎﺩﺭﻩ ﺩﺍﺭﻩ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﻧﮕﺎﻡ ﻣﯿﮑﻨﻪ. ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺷﻢ ﺑﮕﯿﺮﻡ، ﺍﻣﺎ ﺩﯾﺪﻡ ﯾﻪ ﻋﻮﺿﯽ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﻤﭽﯽ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﯿﺎﺩ ﻃﺮﻓﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﮐﻨﺎﺭ ﻧﮑﺸﻢ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻣﻢ ﺑﺰﻧﻪ. ﺑﺎ ﯾﮏ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻮﺑﯿﺪ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺖ. ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺩﯾﺪﻡ ﻣﺎﺩﺭﻩ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺵ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺸﮑﺮ ﺩﺍﺭﻥ ﺑﺮﺍﻡ ﺩﺳﺖ ﺗﮑﻮﻥ ﻣﯿﺪﻥ.
ﻣﻨﻢ ﺑﺮﺍﺷﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﺮﻡ ﻫﻤﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺮﺩﻡ. ﻃﺮﻑ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺣﺸﻢ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﺍﯾﯽ ﻧﺸﺌﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯﻩ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻩ ﻣﺮﺩﻩ!

ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻨﺒﻪ:
ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﻠﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ، ﺍﻣﺎ ﻭﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻡ ﺗﺎ ﺩﻋﻮﺍﺷﻮﻧﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ. ﭼﻮﻥ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺮﻡ، ﻭﻟﯽ ﺩﯾﺪﻡ ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ ﺩﺍﺭﻩ ﻓﺤﺶ ﺑﺪﺑﺪ ﻣﯿﺪﻩ. ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺍﺯﺵ ﺑﺪﻡ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺭﺍﻩ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ: ﺍﮔﻪ ﺯﺑﻮﻧﺘﻮ ﻧﯿﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺍﻻ‌ﻥ ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﭼﺎﻗﻮ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺯﺧﻤﯽ ﻣﯿﺸﺪ! ﺍﻻ‌ﻥ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﻣﻮ ﻭﻝ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭﺣﺶ ﺭﻭ ﭘﻨﭽﺮﮔﯿﺮﯼ ﻣﯿﮑﻨﻢ!

ﭘﻨﺞ ﺷﻨﺒﻪ:
ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺑﺮﺝ ﺍﯾﻔﻞ ﺑﺮﺍﻡ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻮﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﻡ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻭ ﯾﻪ ﺩﯾﺪﯼ ﺑﻨﺪﺍﺯﻡ. ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺑﺎﻻ‌ﯼ ﺑﺮﺝ، ﺩﯾﺪﻡ ﯾﻪ ﺁﻗﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺩﻭﺭﺑﯿﻨﺶ ﺭﻓﺘﻪ ﺭﻭ ﻟﺒﻪ ﻭﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮﻩ.ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺗﺮﺳﯿﺪﻡ ﺑﯿﻔﺘﻪ. ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﮔﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﻧﮑﻨﻢ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻫﻤﭽﯽ ﺑﺨﻮﺭﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ. ﺑﺎ ﺍﺣﺘﯿﺎﻁ ﺭﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮ ﺑﮕﯿﺮﻣﺶ ﻧﯿﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﻔﺘﻤﻮﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻫﻞ ﺷﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﺣﺶ ﻣﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﻭ ﺟﻮﻧﺶ ﭘﺮﺕ ﺷﺪ ﭘﺎﺋﯿﻦ! ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﺻﻼ‌ ﺗﻮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﻻ‌ﺧﺮﻩ ﭘﯿﺶ ﺍﻭﻣﺪ.

ﺟﻤﻌﻪ:
ﺑﺎﺑﺎ ﻭﻟﻢ ﮐﻨﯿﺪ ﺟﻤﻌﻪ ﮐﻪ ﺗﻌﻄﯿﻠﻪ! ﻣﯿﮕﻦ ﺗﻮ ﺟﻤﻌﻪ ﻫﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺁﺯﺍﺩﻥ، ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﺧﻮﺵ ﻣﯿﺎﺩ ﻃﻔﻠﮑﯽ ﻣﻦ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﺒﺎﺷﻢ ؟!





نوع مطلب : طنز، داستان، 
برچسب ها :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب